arkadaş — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 15 Ekim 2026, 20:44 (Türkiye saati)

sözcük
533
kaynak
39
tarihsel tanık
109.393
en eski kayıt
8. yy.

arkadaş

Birbirlerine karşı sevgi ve anlayış gösteren kimselerden her biri; yoldaş

Arkadaş, arka adına ortaklık bildiren -daş ekinin getirilmesiyle kurulmuştur. Tietze sözü bu iki öğeye ayırır, eki adaş sözündeki ortaklık ekiyle bir tutar ve ilk anlamı ‘ötekinin arkasını kollayan savaşçı’ olarak açıklar; Gülensoy ise eki *arka+da+eş biçimine götürerek -da ile eş sözünün kaynaşmasına bağlar. Kâmûs-ı Türkî de sözü arka'dan türetir ve ‘refik, şerik’ ile ‘yardımcı, yamak’ anlamlarını verir. İncelenen kaynaklardaki en eski tarihli kayıt Hindoğlu'nun 1831 tarihli Fransızca–Türkçe sözlüğündedir. Räsänen Osmanlıca ve Kırım Tatarcasındaki arkadaş ‘yoldaş, dost’ biçimini anar; Çağataycadaki arkıs ‘dost, yoldaş’ gibi sözleri de soru işaretiyle arka ‘sırt’a bağlar.

  1. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: arkadaş
  2. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: arkadaş

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).