dönmek — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 15 Ekim 2026, 23:36 (Türkiye saati)

sözcük
592
kaynak
39
tarihsel tanık
111.924
en eski kayıt
8. yy.

dönmek

Kendi ekseni üzerinde veya başka bir şeyin dolayında hareket etmek

Dönmek, Eski Türkçe tö:n- ‘geri dönmek’ fiilinin devamıdır. Clauson'a göre fiilin ilk anlamı ‘geri dönmek, geri gelmek’tir; ‘kendi çevresinde dönmek’ ve ‘bir şeye dönüşmek’ anlamları bundan gelişmiştir. Kaşgarlı Mahmud fiili XI. yüzyılda Oğuzca olarak kaydeder ve söz çağdaş dillerde de başlıca Oğuz grubunda yaşar. Stachowski Ortak Türkçe biçimi ÈSTJa'ya ve Talât Tekin'e dayanarak uzun ünlüyle *tȫn- olarak verir; Räsänen de sözü Oğuzca tön- ‘geri dönmek’ biçimine bağlar. Anadolu'da XIII. yüzyıldan beri dön- olarak tanıklanır; Kıpçak ve Harezm metinlerinde tön- yazımı görülür.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: tö:n-
  2. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: dön- ~ tön-
  3. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: dön-
  4. 14. yy. · Harezm Türkçesi: tön-
  5. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: dön-
  6. 17. yy. · Çağatay Türkçesi: dön-
  7. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: dön-
  8. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: dön-
  9. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: dönmek
  10. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: dönmek

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).