yardımcı
Yardım eden veya gerektiğinde yardım edecek olan kimse vb.; avane, havari, muavin, muin, yâr, yaver, asistan
Yardımcı, yardım adına +cı ekinin getirilmesiyle kurulmuştur (Gülensoy); ek burada bir işi yapan kişiyi bildirir. Tarihsel Derlem'deki en eski tanık XV. yüzyılda derlenen Saltuk-nâme'dedir; XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi, ‘Hristiyan’ anlamındaki nasrânî sözcüğünü ‘yardımcı’ diye açıklar. XIX. yüzyılda Kâmûs-ı Türkî sözcüğe ‘yardım eden arkadaş, muavin’, ‘imdada yetişen’ ve ‘azca ücretle tutulan rençber’ anlamlarını verir. Taban sözcük yardım'ın kökeni incelenen kaynaklarda bu maddede ele alınmaz.
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yardımcı
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: yardımcı
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yardımcı
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yardımcı