başarmak — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 17 Ekim 2026, 20:17 (Türkiye saati)

Word
1141
kaynak
41
tarihsel tanık
155.841
en eski kayıt
8. yy.

başarmak

Uğraşılan hedefe güçlükler aşıldıktan sonra varmak. Sonuç tek kişinin emeğiyle veya başkalarıyla birlikte elde edilebilir, harcanan çabanın karşılığını bulup bulmadığı önceden belirlenen hedefe göre değerlendirilir; muvaffak olmak.

Başarmak, baş adından isimden fiil yapan bir ekle türemiş Türkçe bir fiildir; Eski Türkçe biçimi başġar-'dır (Clauson, Tietze, Stachowski, Gülensoy). Clauson'a göre fiilin ilk anlamı ‘başlamak; yönetmek, yol göstermek’ olmalıdır, en yaygın anlamı ise zamanla ‘başarıyla sonuçlandırmak’ olmuştur. Fiil XIII. yüzyıldan beri Eski Anadolu Türkçesinde tanıklıdır; eski anlamın izi Dede Korkut Kitabı'ndaki _ḳulaġuzsuz yol başaran_ söyleyişinde ve ‘idare etmek’ kullanımında görülür (Bitigçi açıklaması). Kıpçak lehçelerinde -kar- ekiyle kurulmuş koşut başkar- ‘yönetmek’ yaşar; ÈSTJa becer- ile ilişkisini de tartışır.

  1. 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: başġarmak
  2. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: başarmak
  3. 14. yy. · Harezm Türkçesi: başarmak
  4. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: başarmak
  5. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: başarmak
  6. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: başarmak
  7. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: başarmak

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Kategoriler

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).