üye
Bir topluluğun bünyesinde yer alan veya örgüte resmen bağlı olan kişi, kurum ya da ülke; ilgili: → üyelik.
Üye, Moğolca üye ‘eklem, boğum; kuşak, nesil’ sözcüğünden alınmıştır; ETDES, Stachowski ve Räsänen bu kökende birleşir. Sözcük eski Türk metinlerinde, Kaşgarlı'da ve Kıpçak sözlüklerinde geçmez; yalnız Moğolca alıntıların yoğun olduğu Altay, Tarançi ve Yakut gibi birkaç Türk dilinde yaşar. ETDES'e göre söz Türkiye Türkçesine dil devriminin ilk yıllarında, Fransızca membre ‘aza’ ve Arapça uzuv karşılığı olarak Radloff'un sözlüğündeki kayıtlardan alınmış görünür. Eski Türkçe öge ‘danışman’ unvanı ise ayrı bir sözcüktür (Bitigçi açıklaması). ÈSTJa ise Anadolu ağızlarındaki öge, ege ‘kaburga’yı da aynı tabana bağlayıp sözü Türk dillerinin kendi tabanı gibi işler.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: üye ~ öğe
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: üye
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: üye