öyle — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 19 Ekim 2026, 19:13 (Türkiye saati)

Word
1228
kaynak
41
tarihsel tanık
176.987
en eski kayıt
8. yy.

öyle

Daha önce anılan veya bağlamdan bilinen örneğin niteliğini taşıyan; ilgili: → benzer.

Öyle, uzak gösterme sözü o ile ‘ile’ edatının kaynaşmasından açıklanır; Stachowski, Räsänen, Gülensoy ve Kâmûs-ı Türkî bu görüştedir. Söz XI. yüzyılda Kaşgarlı Mahmud'un Oğuzca kaydında ayla ‘böyle, öyle’ biçimiyle görülür. Clauson'a göre Anadolu metinlerinde ayla XVI. yüzyıla dek yaygındır, öyle ise XV. yüzyıldan başlayarak belgelerde belirir; Kıpçak sahasında aynı işi alay biçimi görür. Clauson o + ile açıklamasını anlam ve tarih bakımından sorunlu bulup başka bir türetme önerdiği için ayrıntılar tartışmalıdır. Eski Anadolu Türkçesi metinlerinin neşirlerinde söz Yûnus Emre Dîvânı'ndan başlayarak öyle diye okunur.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ayla
  2. 13. yy. · Harezm Türkçesi: ayla
  3. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: öyle
  4. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ayla
  5. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: alay ~ ayla
  6. 15. yy. · Kıpçak Türkçesi: öyle
  7. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: öyle
  8. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: öyle
  9. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: öyle
  10. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: öyle

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).