köpek — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 19 Ekim 2026, 21:21 (Türkiye saati)

Word
1233
kaynak
41
tarihsel tanık
71.524
en eski kayıt
8. yy.

köpek

Köpekgillerden, boy ve biçim bakımından pek çok cinsi olan, çok iyi koku alan, sadık, bekçilik ve avcılık gibi işler için beslenen memeli hayvan; kapik (I), it (Canis familiaris)

Köpek, Türkiye Türkçesi yanında Azerbaycan, Türkmen, Karakalpak ve Özbek dillerinde de bulunan bir hayvan adıdır. Tietze sözcüğün Eski Türkçede bulunmadığını, ETDES Orta Türkçede geçmediğinin anlaşıldığını yazar; Eski Kıpçakçada ‘çok tüylü köpek’, Ermeni Kıpçakçasında köpek it ‘çoban köpeği’ anlamındadır. Kökeni tartışmalıdır: Eren havlamayı taklit eden göv göv, köv köv seslerine bağlar; Stachowski bunu reddeder, asıl anlamı ‘gür tüylü köpek’ sayıp köpürmek ile ilişkili bir *köp(-) köküne götürür; Gülensoy küwük ‘erkek’ten gelişim önerir. Söz XI. yüzyılda Kutadgu Bilig'de _köpek teg ürerler_ benzetmesinde, Dede Korkut Kitabı'nda Karaca Çoban'ın kara köpeği anlatısında geçer.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: köpek
  2. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: köpek
  3. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: köpek
  4. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: köpek
  5. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: köpek
  6. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: köpek
  7. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: köpek

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).