ağabey — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 21 Ekim 2026, 00:24 (Türkiye saati)

Word
1259
kaynak
41
tarihsel tanık
185.253
en eski kayıt
8. yy.

ağabey

Aynı ebeveynlerden en az birini paylaşan iki kişiden, diğerinden önce doğmuş erkek; ilgili: → kardeş.

Ağabey, ağa ve bey sözlerinin birleşmesiyle kurulmuş, büyük erkek kardeşi ve yaşça büyük erkeğe saygılı seslenmeyi karşılayan bir akrabalık adıdır; Tietze, Eren ve Gülensoy sözü bu iki ögeye ayırır, Gülensoy ayrıca ağa'yı Moğolca āḳā'dan alıntı sayar. İncelenen kaynaklarda sözün en eski tarihli izi XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî'dir: sözlük abla'yı ağabey'in dişil karşılığı diye tanımlar. Tietze ağabeği, ağabi, ağbi ve abi değişkelerini ve 1928 tarihli 'Murad ağabey' seslenmesini verir. Meninski 1687'de büyük erkek kardeş için ulu karındaş, ağa ve ağo'yu verir; bu başlıkta ağabey yoktur. Tarihsel Derlem'de söz için tanık yoktur.

  1. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ağabey
  2. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ağabey ~ abi

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Kaynaklar dizini

Kaynak dizini hazırlanıyor…

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).