bitmek — Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etymological Atlas

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Etimoloji kartlarını açarak köken açıklamalarını ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki biçimleri inceleyebilirsiniz. Zaman Kapsülü kartı, sunulduğu sözcüklerde yazı öncesine ilişkin YZ kestirimini ayrıca gösterir; bu kestirim tarihsel belge yerine geçmez.

Bu atlas sürekli güncellenir. Last updated: 24 Ekim 2026, 12:31 (Türkiye saati)

Word
1332
kaynak
43
tarihsel tanık
207.208
en eski kayıt
8. yy.

bitmek

→ tükenmek

Bitmek, Eski Türkçedeki büt- fiilinden gelir. Clauson'a göre büt-'ün çıkış anlamı ‘tamamlanmak’tır ve ‘sona ermek’ bu anlamdan gelişen yönlerden biridir. Düz ünlülü bit- en eski metinlerde görülmez; ÈSTJa onu XIV. yüzyıldan önce kaydetmez, Eski Anadolu neşirlerinde ise XIII. yüzyıl metinlerinde de bit- yazılır. ‘Çok yorulmak, güçsüz kalmak’ ve ‘çok sevmek’ gibi mecazlı kullanımlar Kâmûs-ı Türkî'de XIX. yüzyıl sonundan kayıtlıdır. Tietze ve Gülensoy bu anlamı ayrı bir madde olarak verir ve Eski Türkçe büt-'e bağlar.

  1. 10. yy. · Eski Uygur Türkçesi: büt-
  2. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: büt-
  3. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: bit-
  4. 14. yy. · Harezm Türkçesi: büt- ~ bit-
  5. 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: bit-
  6. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: bit- ~ büt-
  7. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: bit-
  8. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: bit-
  9. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: bitmek
  10. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: bitmek

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Kaynaklar dizini

Kaynak dizini hazırlanıyor…

Words

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. New word işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).