ünlü
Adı veya özellikleri geniş çevrelerce bilinen, tanınırlığı yüksek olan; ilgili: → tanınmış.
Ünlü, Türkçe ün sözüne sahiplik bildiren -lü ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir sıfattır. Gülensoy sözcüğü ǖ-n+lü diye çözümler, yani ün'ü de bir fiil kökü ile -n ekine ayırır. Söz Uygurca ve Karahanlı metinlerinde ünlüg biçimiyle ‘sesli, sesi olan’ anlamında geçer; XV. yüzyılda Çengnâme'deki _Dâvûd ünlü_ ‘Davud sesli’ söyleyişi de bu anlamı sürdürür. Kâmûs-ı Türkî ünlü'yü yalnız ‘meşhur, adlı sanlı’ anlamıyla kaydeder; Gülensoy'da ise buna dil bilgisindeki ‘ses yolunda engele çarpmadan çıkan ses, vokal’ anlamı eklenmiştir. Anadolu ağızlarında ünnü biçimi yaşar; Kırgızcada ündǖ dil bilgisi terimi olarak ‘sesli’ demektir, Özbekçede ünli biçimi vardır.
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: ünlüg
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ünlüg
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ünlü
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: üŋlü
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ünlü