ürün
Yetiştiricilik veya doğal gelişme sonucunda toplanıp yararlanılan bitkisel verim; ilgili: → verim.
Ürün, Eski Türkçe ürüŋ ‘beyaz, ak’ sözünün anlamı değişmiş devamıdır; Clauson, Tietze ve Gülensoy bu bağı kurar. Söz VIII. yüzyılda Bilge Kağan Yazıtı'nda ürüŋ kümüş ‘ak gümüş’, IX. yüzyılda Irk Bitig'de ak hayvanlar için geçer; Kaşgarlı Mahmud onu ‘ak olan nesne’ diye açıklar ve Oğuzların bunun yerine ak dediğini ekler. Memlûk Kıpçakçası bir sözlükte söz ‘süt’ karşılığıdır; Anadolu'da XIV. yüzyıldan tanıklanır ve ‘mahsul, kır otu’ ile ‘süt ve sütten yapılan yiyecekler’ anlamlarını taşır. Renk adının önce ak yiyeceklere, oradan mahsule geçtiği düşünülebilir (Bitigçi açıklaması). Türkiye Türkçesinde ‘mahsul, üretilen şey, eser, sonuç’ anlamıyla yaygınlaşmıştır.
- 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): ürüŋ
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: ürüŋ ~ örüŋ
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ürüŋ ~ örüŋ
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: ürün
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ürüŋ ~ ürün
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ürün