öküz
Üreme işlevi giderilmiş, yük çekmeye ve tarım işlerinde koşulmaya elverişli evcil erkek büyükbaş; ilgili: → sığır.
Öküz, Irk Bitig'den beri tanıklanan ortak Türkçe bir hayvan adıdır. Stachowski sözü Ortak Türkçe *öküz, Ana Türkçe *öküŕ biçimine götürür ve Çuvaşça văkăr'ı aynı kaynaktan sayar, ama daha öte kökenini belirsiz bulur; Eren kökenin karışık olduğunu, Tietze sorunun henüz çözülmediğini yazar. Clauson sözü hemen hemen kesin olarak Toharcadan alınmış sayar; Eren'in aktardığına göre Doerfer bu açıklamayı olasılıktan uzak bulur. Hint-Avrupa dilleriyle ve Altay kuramı çerçevesinde Moğolca, Tunguzca biçimlerle karşılaştırmalar da yapılmıştır. Eren ve Clauson'a göre söz Moğolcaya üker olarak geçmiştir; Starostin–Dybo–Mudrak bu yönü ses bilgisine aykırı bulur.
- 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: öküz
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: öküz
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: öküz
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: öküz
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: öküz
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: öküz
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: öküz
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: öküz
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: öküz
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: öküz gözi
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: öküz
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: öküz