bilişsel
Bilgiyi algılama, dikkatle seçme, öğrenme, bellekte tutma ve kullanma gibi zihinsel işlemlerle ilgili olan. Bir gelişme veya güçlük için söylendiğinde kişinin çevresinden gelen bilgiyi nasıl işlediği ve kararlarına nasıl kattığı anlaşılır; kognitif.
Bilişsel, bil- ‘bilmek’ fiilinden -iş ekiyle yapılan biliş adına -sel ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir sıfattır; incelenen kaynakların hiçbirinde sözün kendi maddesi bulunmadığından bu çözümleme Bitigçi açıklamasıdır. Kök bil- Kül Tigin Yazıtı'ndan, Uygur metinlerinden ve Divanü Lugati't-Türk'ten beri tanıklanır. Biliş, Kaşgarlı Mahmud'da ‘tanış; bilen’, Eski Anadolu Türkçesinde ‘tanıdık’ anlamıyla geçer; Kâmûs-ı Türkî ise onu ‘bilme, vukuf, âgâhlık’ diye tanımlar. Sözün ‘bilgiyi işleme’ anlamı bu soyut ‘bilme’ anlamına dayanır; türetmenin tarihi ve -sel ekinin kökeni incelenen kaynaklarda ele alınmaz.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: bilişsel