değişmek — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 19 Ekim 2026, 23:31 (Türkiye saati)

sözcük
1236
kaynak
41
tarihsel tanık
179.213
en eski kayıt
8. yy.

değişmek

Başka bir biçim veya duruma girmek; tahavvül etmek

Değişmek, ‘dokunmak, ulaşmak’ anlamındaki teg- fiiline işteşlik bildiren -(i)ş- ekinin getirilmesiyle kurulmuş tegiş- fiilinin Oğuz alanındaki devamıdır. Kaşgarlı Mahmud XI. yüzyılda tegiş adını, lokmaya lokmayla karşılık vermek gibi ‘karşılıklı değiş’ anlamıyla kaydeder; fiil ise ‘birbirine değmek, buluşmak, çarpışmak, armağan sunmak’ anlamlarında geçer. ‘Değiş tokuş etmek’ anlamı Çağatay ve Kıpçak metinlerinde de görülür; ‘başka hâle geçmek’ anlamı Eski Anadolu Türkçesinde 1437 tarihli bir tanıkla belgelenir. Stachowski ise fiili ‘denk, eşit’ anlamındaki *teŋ sözüne bağlar.

  1. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: tegiş-
  2. 13. yy. · Eski Uygur Türkçesi: tegiş
  3. 14. yy. · Harezm Türkçesi: tegiş-
  4. 15. yy. · Kıpçak Türkçesi: deyiş-
  5. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: degiş-
  6. 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: degiş-
  7. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: değiş
  8. 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: değiş-
  9. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: değişmek
  10. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: değişmek

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).