halk (II)
→ yaratma
Halk, bu üyede Arapça ḫalḳ sözcüğünün ‘yaratma, yaratılış’ anlamıyla kullanılır: halk et-, halk eyle- ‘yaratmak’, halk ol-, halk olun- ‘yaratılmak’. Karaağaç bu anlamı halk (II) diye ayrı başlıkta, Kâmûs-ı Türkî, Özön, Toven, Kestelli ve Osmanlı Türkçesi Sözlüğü ise tek maddede ‘yaratma’ olarak verir; Meninski (1687) Latince *creatio* ‘yaratma’ karşılığında *chælk* ve *chælkæt* sözlerini yazar. Türkçe metinlerde bu kullanım Eski Anadolu Türkçesinde Garib-nâme'de görülür; Evliya Çelebi Seyahatnâmesi'nde dağların, nehirlerin, kalelerin Tanrı'nın kudret eliyle halk olunduğu anlatımlarında sık görülür.
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: halk
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: halk
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: halk
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: halk
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: halk
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: halk
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: halk
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: halk