Atlas yükleniyor, lütfen bekleyiniz.

baş (I) — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Etimoloji kartlarını açarak köken açıklamalarını ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki biçimleri inceleyebilirsiniz. Zaman Kapsülü kartı, sunulduğu sözcüklerde yazı öncesine ilişkin YZ kestirimini ayrıca gösterir; bu kestirim tarihsel belge yerine geçmez.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 27 Ekim 2026, 15:44 (Türkiye saati)

sözcük
2546
kaynak
47
tarihsel tanık
152.211
en eski kaynak evresi
8. yy.

1196 maddede tarihsel tanık sayımı doğrulama bekliyor; bu maddeler toplama katılmıyor.

baş (I)

İnsan ve hayvanlarda beyin, göz, kulak, burun, ağız vb. organları kapsayan, vücudun üst veya önünde bulunan bölüm; kafa, kelle, ser (I)

Baş, Türkçenin en eski temel sözlerindendir: VIII. yüzyıl Orhon yazıtlarından beri ‘kafa’ anlamının yanında ‘önder’, ‘başlangıç’ ve ‘doruk’ anlamlarıyla kullanılır ve bütün Türk dillerinde yaşar. Kâşgarlı Mahmud'un uzun ünlülü ba:ş yazımını Clauson ve Hasan Eren ‘yara’ anlamlı bāş ile karışmadan doğmuş bir yanlışlık sayar. Çuvaşça puś yüzünden Räsänen, Stachowski ve Starostin–Dybo–Mudrak sözü daha eski bir *baĺč biçimine götürür; Eren bu kurguyu reddeder. ‘Adet’, ‘sarraf payı’ ve ‘üst derece’ anlamları Tietze'ye göre ‘kafa’ anlamından gelişmiştir.

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Kaynaklar dizini

Kaynak dizini hazırlanıyor…

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas, yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinlerden hazırlanmış kaynak çözümlemelerini gösterir. Tarihsel tanık sayımı ve eş adlılık ayrımının doğrulama durumu her maddede ayrıca belirtilir. Yeni çözümlemeler yayımlandıkça, düzeltilen çözümlemeler de güncel içerikleriyle otomatik olarak atlasa yansır.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Grafem karşılaştırması belirli çevriyazı eşlemeleri ve ek sınırı kuralları kullanır. ḳ/k, ā/a, ġ/ğ ya da söz sonu ötümlülüğü gibi farkların ses değeri, kaynağın yazı ve çevriyazı düzeniyle birlikte ayrıca değerlendirilmelidir. Uzunluk ve nazallık işaretleri salt görüntü farkı sayılarak yorumlanamaz. Sözlükçünün okuması bağımsız telaffuz kanıtı değildir. Bu otomatik eşlemeler çevriyazı düzenlerini karşılaştırır; aynı ses değeri, ses değişimi veya ses yasası kanıtı değildir. Uzunluk işaretleri, kaynak okuması ve OCR sorunları ayrıca doğrulanmalıdır. Kaynakta yıldız, parantez veya köşeli parantez bulunan değişkeler otomatik karşılaştırmada çözümlenmez. Çözümlemenin dönem basamakları ilk kullanım tarihi değildir; tarihleme koşulları basamak notlarında korunur.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, biçim eşleşmelerinin o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte); tek başına anlam kanıtı değildir. Eş adlı maddelerde doğrulanmış kapsam yoksa tanık ve sayım yayımlanmaz. Kaynak tarihleri çakıştığında erken tanıklar birlikte gösterilir.