öğrenmek
Bilgi edinmek; bellemek (I)
Öğrenmek, Türkçe ögren- fiilinden gelir; fiil ögre- gövdesine dönüşlülük ve edilgenlik bildiren -n- ekinin getirilmesiyle kurulmuştur. Gövdenin kökeni tartışmalıdır: Tietze ve Gülensoy, Erdal ile Tekin'e dayanarak ögür ‘sürü’ adını esas alır; bu görüşe göre ilk anlam ‘alışmak, ehlileşmek’tir. Räsänen ve Stachowski ise ög ‘akıl, düşünce’ kökünü önerir. Uygurcada ‘alışmak, yetiştirilmek’ yanında ‘öğrenmek’ de görülür, Karahanlıcada ‘bilgi ve zanaat edinmek’ anlamı öne çıkar; ‘alışmak’ anlamı Eski Anadolu Türkçesinde ve Kâmûs-ı Türkî'de de yaşar.
- 10. yy. · Eski Uygur Türkçesi: ögren-
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: ögren-
- 13. yy. · Harezm Türkçesi: ögren- ~ öğren-
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ögren-
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: övren- ~ üren-
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: örgen-
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: öğrenmek
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: öğrenmek
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: öğrenmek