ölmek
Yaşamaz olmak, hayatı sona ermek, can vermek; cavlamak (II), gitmek, göçmek, gümbürdemek, kakırdamak, kıkırdamak, yürümek, zıbarmak, cartayı çekmek, zartayı çekmek, mortlamak
Ölmek, Ortak Türkçe *öl- fiiline mastar eki getirilerek kurulmuştur ve Türkçenin en eski, en kararlı fiillerinden biridir. 8. yüzyılda Tunyukuk Yazıtı Türk halkının yıkımını ‘Türk bodun ölti’ diye anlatır; Clauson'a göre Göktürk yazıtlarında bu fiil sıradan insanlar için kullanılır, en yüksek rütbeliler için uç- ‘uçmak’ denirdi. Aynı kökün eski ettirgeni ölür- ‘öldürmek’, 11. yüzyıl dolaylarında yerini öldür-'e bırakmıştır. Fiil bugün Oğuz, Kıpçak, Karluk, Sibirya ve Yakut kollarında öl-, Tatarca ve Başkurtçada ül-, Çuvaşçada vil- biçimiyle yaşar.
- 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): öl-
- 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: öl-
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: öl-
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: ölmek
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ölmek
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: öl-
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ölmek
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ölmek