ölmek — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Etimoloji kartlarını açarak köken açıklamalarını ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki biçimleri inceleyebilirsiniz. Zaman Kapsülü kartı, sunulduğu sözcüklerde yazı öncesine ilişkin YZ kestirimini ayrıca gösterir; bu kestirim tarihsel belge yerine geçmez.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 24 Ekim 2026, 17:41 (Türkiye saati)

sözcük
1337
kaynak
43
tarihsel tanık
208.552
en eski kayıt
8. yy.

ölmek

Yaşamaz olmak, hayatı sona ermek, can vermek; cavlamak (II), gitmek, göçmek, gümbürdemek, kakırdamak, kıkırdamak, yürümek, zıbarmak, cartayı çekmek, zartayı çekmek, mortlamak

Ölmek, Ortak Türkçe *öl- fiiline mastar eki getirilerek kurulmuştur ve Türkçenin en eski, en kararlı fiillerinden biridir. 8. yüzyılda Tunyukuk Yazıtı Türk halkının yıkımını ‘Türk bodun ölti’ diye anlatır; Clauson'a göre Göktürk yazıtlarında bu fiil sıradan insanlar için kullanılır, en yüksek rütbeliler için uç- ‘uçmak’ denirdi. Aynı kökün eski ettirgeni ölür- ‘öldürmek’, 11. yüzyıl dolaylarında yerini öldür-'e bırakmıştır. Fiil bugün Oğuz, Kıpçak, Karluk, Sibirya ve Yakut kollarında öl-, Tatarca ve Başkurtçada ül-, Çuvaşçada vil- biçimiyle yaşar.

  1. 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): öl-
  2. 8. yy. · Eski Uygur Türkçesi: öl-
  3. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: öl-
  4. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: ölmek
  5. 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: ölmek
  6. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: öl-
  7. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: ölmek
  8. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: ölmek

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Kaynaklar dizini

Kaynak dizini hazırlanıyor…

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).