büyüklük
Büyük olma durumu; çap (I), cesamet
Büyüklük, büyük sıfatına soyut ad yapan -lük ekinin getirilmesiyle kurulmuş Türkçe bir addır. Tietze -lık ekinin bu işlevine dikkat çeker ve sözcüğü Anadolu ağızlarındaki böyüklük biçimiyle birlikte ‘kendini büyük görme, küstahlık’ anlamında, M. Makal'ın 1960 tarihli tanığıyla kaydeder. Kâmûs-ı Türkî sözcüğe irilik, itibar ve azamet, yaşlılık, genişlik, çokluk, şiddet, kalabalık ve kibir gibi sekiz anlam verir. Söz XIV. yüzyıl sonu ile XV. yüzyıl başına konan Müntahab-ı Şifâ'da ve XV. yüzyılda derlenen Saltuk-nâme'de somut boyut anlamıyla görülür; XVII. yüzyılda Evliyâ Çelebi Seyahatnâmesi'nde ve Tezkire-i Dâvûd tercümesinde de aynı anlamla geçer.
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: büyüklük
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: büyüklük
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: büyüklük
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: büyüklük
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: büyüklük