fotoğraf
Sahnenin ışığını duyarlı katmana veya algılayıcıya kaydederek kalıcı görüntü elde etme yöntemi; ilgili: → ışık.
Fotoğraf, Fransızca photographe sözcüğünden alınmıştır; Fransızca biçim Yunanca phōs ‘ışık’ ve gráphein ‘yazmak’ ögelerine dayanır (Tietze, Karaağaç). Tietze'ye göre sözcük Türkçede önce ‘fotoğrafçı’ ve ‘fotoğraf makinesi’ anlamlarını taşır; en eski tanığı 1872 tarihli bir Namık Kemal metnidir. XIX. yüzyıl sonunda Kâmûs-ı Türkî de fotoğrafı ışık aracılığıyla resim alma sanatını bilen kişi diye tanımlar, çekilen görüntüye fotoğraf resmi adını verir. ‘Resim, görüntü’ anlamı Türkiye Türkçesinde yerleşmiştir; Tietze bu değişim için fotoğrafçı türevine ve geriye doğru oluşum olayına gönderme yapar.
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: fotoğraf
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: fotoğraf
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: fotoğraf