günlük (II)
Yakıldığında belirgin kokulu duman veren, bazı ağaçların gövdesinden sızıp katılaşan ve tütsü olarak kullanılan reçinemsi madde; parfüm ve geleneksel kokulandırma işlerinde de değerlendirilen doğal ürün.
Tütsü olarak yakılan ağaç sakızı anlamındaki günlük'ün kökeni belirsizdir. ETDES kökünün bilinmediğini açıkça söyler. Gülensoy sözcüğü Eski Türkçe küŋ- ~ küy- ‘yanmak, tutuşmak’ fiillerine bağlar ve Türkçe olduğunu savunur. Tietze ise Eski Türkçe künlük'ü kaynak gösterir; ancak Clauson bu sözün ‘gün süresi’ anlamından ‘tütsü’ anlamına nasıl geçildiğinin açık olmadığını vurgular. Tütsü anlamı XIV. yüzyıl Kıpçak sözlüğünde belirsiz bir kayıtla görülür; Anadolu'da XIV. yüzyıl sonunda Hacı Paşa'nın Müntehab-ı Şifâ'sındaki ilaç tariflerinde günlük ~ günlik ‘tütsü ve ilaç olarak kullanılan ağaç sakızı’ olarak kesindir.
- 14. yy. · Kıpçak Türkçesi: künlük
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: günlük ~ günlik
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: günlik
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: günlük
- 18. yy. · Osmanlı Türkçesi: günlük
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: günlük
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: günlük