gerçekleşmek
Önceden düşünülen, beklenen veya koşulları oluşan bir olayın yaşanmış bir durum hâline gelmesi. Niyet ile sonuç arasında zaman geçebilir, olay tamamlandığında neyin gerçekleştiği gözlenen değişimle anlaşılır; tahakkuk etmek.
Gerçekleşmek, gerçek sözüne -leş- ekinin getirilmesiyle kurulmuş bir fiildir; Gülensoy gerçekleşmek'i gerçek sözünün Türkiye Türkçesindeki türevleri arasında sayar. Tabandaki gerçek'in kökeni tartışmalıdır: Gülensoy onu Eski Türkçe kirçek'e, Stachowski anlamı belirsiz bir *kér- köküne bağlar; Tietze Eski Türkçe kertü ‘doğru, sadık’ ile ilişkiyi anar, ama bağın açık olmadığını belirtir. Tietze'nin tanıklarına göre gerçek XV. yüzyıl Anadolu metinlerinde ‘doğru, hakiki’ anlamıyla geçer; gerçekleşmek fiilinin kendisi eski sözlüklerde yer almaz.
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: gerçekleşmek