yazı (II)
→ ova
‘Ova, düzlük’ anlamındaki yazı, ‘çözmek, açmak, yaymak’ anlamlı eski yaz- fiiline -ı eki getirilerek kurulmuştur; bütün kaynaklar bu türetmede birleşir. Sözcük 8. yüzyılda Kül Tigin ve Bilge Kağan yazıtlarında Tögültün yazı gibi yer adlarında geçer; Kaşgarlı Mahmud ve Kutadgu Bilig onu ‘geniş ova, açık kır’ anlamıyla kullanır. Osmanlı Türkçesinde ‘sahra, kır’ anlamıyla yaygındır; bugün daha çok Anadolu ağızlarında ve yer adlarında yaşar. Aynı yazılışlı yazı ‘yazılmış şey’ ise başka bir yaz- fiilinden gelir.
- 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): yazı
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: yazı
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: yazı
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: yazı
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: yazı
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yazı
- 15. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yazı ~ yazu
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: yazı
- 16. yy. · Osmanlı Türkçesi: yazı
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: yazı
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yazı
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yazı