yukarı — Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerin kökeni, biçim ve anlam yolculuğu — sürekli güncellenir

Bitigçi

Bitigçi Etimoloji Atlası

Sözcüklerimiz nereden geldi, yüzyıllar içinde nasıl söylendi, ne anlama geldi? Atlas, her sözcüğün kökenini kaynaklarıyla, Orhon yazıtlarından bugüne biçim ve anlam yolculuğunu ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki gerçek tanıklarını gösterir.

Etimoloji kartlarını açarak köken açıklamalarını ve Türkçenin tarihsel dönemlerindeki biçimleri inceleyebilirsiniz. Zaman Kapsülü kartı, sunulduğu sözcüklerde yazı öncesine ilişkin YZ kestirimini ayrıca gösterir; bu kestirim tarihsel belge yerine geçmez.

Bu atlas sürekli güncellenir. Son güncelleme: 24 Ekim 2026, 17:41 (Türkiye saati)

sözcük
1337
kaynak
43
tarihsel tanık
208.552
en eski kayıt
8. yy.

yukarı

Başvuru alınan noktadan göğe daha yakın kesim; ilgili: → üst.

Yukarı, Eski Türkçe *yok ‘yükseklik, yokuş, üst’ adına eski yön eki -ġaru'nun getirilmesiyle kurulmuş yokġaru biçiminden gelir; aynı kökten yokuş da türemiştir. Söz VIII. yüzyılda Tonyukuk Yazıtı'nda yoğaru ve yokaru biçimleriyle geçer. Uygurca, Karahanlı, Harezm ve Kıpçak metinlerinde yokaru ~ yokarı, Çağataycada yokkarı olarak sürer; Eski Anadolu Türkçesinde XIV. yüzyılda yukaru, Osmanlı Türkçesinde yukarı biçimi görülür. Yön ekinin kökeni tartışmalıdır. Bazı Türk dillerinde söz ‘doğu’, ‘güney’ ya da ‘başköşe’ anlamlarına kaymıştır.

  1. 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): yoğaru ~ yokaru
  2. 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: yokaru
  3. 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: yokaru ~ yokar
  4. 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: yokarı ~ yoxarı
  5. 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yukarı ~ yokaru
  6. 14. yy. · Harezm Türkçesi: yokaru ~ yoḳḳarı
  7. 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yuḳaru
  8. 15. yy. · Çağatay Türkçesi: yokkarı ~ yokarı
  9. 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: yukarı
  10. 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yukarı
  11. 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yukarı

Görsellerle atlas

Görseller hazırlanıyor…

Bunu biliyor muydunuz?

Atlas yükleniyor…

Kategoriler

Kategoriler hazırlanıyor…

Kaynaklar dizini

Kaynak dizini hazırlanıyor…

Sözcükler

Atlas nasıl hazırlanıyor?

Atlas'ta yalnız etimolojisi yerel etimoloji sözlükleri ve tarihsel metinler okunarak hazırlanmış, bağımsız bir denetimden geçmiş ve Türkçenin tarihsel dönemleri kartındaki tanıkları tek tek doğrulanmış sözcükler yer alır. Yeni sözcükler işlendikçe atlasa eklenir.

Köken görüşleri asıl sahiplerine atfedilir ve benimsenen, olası, zayıf diye değerlendirilir. Altay kuramına dayanan karşılaştırmalar ayrıca belirtilir.

Biçim değişimleri, analizdeki tarihli biçimlerin çeviriyazı işaretleri korunarak harf harf karşılaştırılmasıyla çıkarılır. Her biçim kendi kolunun (Oğuz, Kıpçak, doğu) ya da ortak eski katmanın daha önceki yüzyıllardaki biçimleriyle karşılaştırılır; böylece farklı kolların biçimleri birbirinin devamıymış gibi gösterilmez. Aynı yüzyılın kaynaklarındaki değişkeler ve soy çizgisinde daha önce kaydedilmiş biçimler yeni bir değişim sayılmaz.

Yazım işaretinden doğan farklar (ḳ/k, ā/a, ġ/ğ), Arap harfli yazımın ayırt etmediği g/ğ, söz sonundaki ötümlü yazım (ḳurd ~ kurt) ve ek farkları ses değişimi sayılmaz. Meninski, Bianchi, Redhouse gibi Avrupalı sözlükçülerin Latin harfli yazımları (Meninski'de ḡ = c, ǵ = ince g, j = y, y = ı) okunuşa çevrilerek karşılaştırılır. Bu çıkarım kaynaklardaki biçimlerin karşılaştırmasıdır, ses yasası iddiası değildir.

Aynı yazılan ama ayrı sözcük olan maddeler (kurt I 'kurt hayvanı', kurt II 'kurtçuk') ayrı gösterilir; tanıkları ve sayıları birbirine karışmaz. Dönem sıklıkları, sözcüğe ait doğrulanmış tanıkların o dönemin metin büyüklüğüne oranıdır (milyon sözcükte).