yukarı
Başvuru alınan noktadan göğe daha yakın kesim; ilgili: → üst.
Yukarı, Eski Türkçe *yok ‘yükseklik, yokuş, üst’ adına eski yön eki -ġaru'nun getirilmesiyle kurulmuş yokġaru biçiminden gelir; aynı kökten yokuş da türemiştir. Söz VIII. yüzyılda Tonyukuk Yazıtı'nda yoğaru ve yokaru biçimleriyle geçer. Uygurca, Karahanlı, Harezm ve Kıpçak metinlerinde yokaru ~ yokarı, Çağataycada yokkarı olarak sürer; Eski Anadolu Türkçesinde XIV. yüzyılda yukaru, Osmanlı Türkçesinde yukarı biçimi görülür. Yön ekinin kökeni tartışmalıdır. Bazı Türk dillerinde söz ‘doğu’, ‘güney’ ya da ‘başköşe’ anlamlarına kaymıştır.
- 8. yy. · Eski Türkçe (Orhon): yoğaru ~ yokaru
- 9. yy. · Eski Uygur Türkçesi: yokaru
- 11. yy. · Karahanlı Türkçesi: yokaru ~ yokar
- 13. yy. · Kıpçak Türkçesi: yokarı ~ yoxarı
- 13. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yukarı ~ yokaru
- 14. yy. · Harezm Türkçesi: yokaru ~ yoḳḳarı
- 14. yy. · Eski Anadolu Türkçesi: yuḳaru
- 15. yy. · Çağatay Türkçesi: yokkarı ~ yokarı
- 17. yy. · Osmanlı Türkçesi: yukarı
- 19. yy. · Osmanlı Türkçesi: yukarı
- 20. yy. · Türkiye Türkçesi: yukarı